Vanaf Hannover, op 6 juni, zijn we op 7 juni in Poznan geweest, op 8 juni in Gdansk en dan nu dit charmante grensplaatsje aan een grote vijver.
Grappig om de verschillen op te merken..
We zijn wel vaker in Duitsland geweest, maar nog nooit in Hannover. Als je beseft, dat na de oorlog bijna geen steen meer op de andere lag, dan is het opmerkelijk hoe goed de wederopbouw heeft uitgepakt..
gedenk Rotterdam en hoe het centrum nu is...
Onze eerste indruk van Polen was:
Groot, vlak en leeg
Van de Polen in Poznan dacht ik: jeetje, zij zijn het volk van de neuzen, de omgekeerde driehoekhoofden en boomstambenen..
Ligt natuurlijk een stuk genuanceerder, maar allee! Ik ben maar een mens, hè?
In het begin vond ik het landschap saai en niet inspirerend. De mensen in Poznan kwamen over als depri, niet behulpzaam...
Natuurlijk hebben ze te lijden gehad in de oorlog.
Veel is verwoest en de opbouw gaat traag en ongeïnspireerd...
In Gdansk daarentegen zijn de Duitsers er uitgeschopt na de oorlog.
In 1946 gingen de laatsten van de 124.000 Duitsers, richting Duitsland.
Polen uit heel Europa zijn verhuisd naar Polen terug voor de wederopbouw en de herbevolking.
Gdansk heeft ook enorm geleden onder de bombardementen, die trotse Hanzestad....maar in 75 jaar is er keihard gewerkt en de resultaten zijn ernaar.
Het landschap tussen Poznan en Gdansk en de grens met Litouwen is prachtig.
Licht heuvelachtig, veel bossen, prachtige landwegen...kortom een lust voor het oog!
En nu gaan we kennismaken met de bevolking en de natuur van Litouwen, Letland en Estland.
1 opmerking:
Dat ziet er heel wat mooIer uit dan het centrum van Rotterdam! Leuk, zo'n verslag met mooie foto's! xxx
Een reactie posten